| پارادایم جدید دانش محتوایی- تربیتی: تجارب زیسته‌ی معلمان در تعامل با واقعیت مجازی و نیازهای ویژه |
| کد مقاله : 1470-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
امیرمحمد امیری1، مهدی یاری2، احمد بیات *3، فاطمه قادری ماسوله4 1کارشناس آموزش کودکان با نیازهای ویژه 2کارشناس آموزش ابتدایی 3استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 4دانشجوی آموزش کودکان با نیاز های ویژه دانشگاه فرهنگیان همدان |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر تبیین تجارب زیسته‌ی معلمان مدارس استثنایی از به‌کارگیری واقعیت مجازی در آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه و بررسی دگرگونی دانش محتوایی- تربیتی آنان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. شرکت‌کنندگان ۱۴ معلم مدارس استثنایی استان همدان در سال‌تحصیلی ۱۴۰5- 1404 بودند که دست‌کم شش ماه تجربه‌ی استفاده از واقعیت مجازی در کلاس درس داشتند و با روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری و با روش تحلیل مضمون شش‌مرحله‌ای تحلیل شدند. تحلیل تجربه‌های معلمان به شناسایی سه مضمون اصلی انجامید: گذار از ارائه‌ی انتزاعی محتوا به طراحی تجربه‌های حسی و تعاملی؛ ضرورت تنظیم واکنش‌های هیجانی و شناختی دانش‌آموزان در محیط غوطه‌ور؛ و چالش بومی‌سازی و انطباق محتوای مجازی با نیازهای آموزشی و بافت فرهنگی کلاس درس. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که استفاده آموزشی از واقعیت مجازی، افزون بر آشنایی معلم با ابزار، به توانایی طراحی تجربه‌ی یادگیری متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموز، توجه به نشانه‌های فشار حسی و شناختی و تعدیل محتوای آماده نیاز دارد. بر این اساس، توانمندسازی معلمان در آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه باید از آموزش فنیِ صرف فراتر رود و طراحی آموزشی، تنظیم شرایط یادگیری و انطباق بافتی محتوا را نیز دربرگیرد. |
| کلیدواژه ها |
| واقعیت مجازی، دانش محتوایی- تربیتی، نیازهای ویژه، تجارب زیسته، پدیدارشناسی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
