| رهیافتی به آموزش گفتگو در برنامه درسی آموزش ابتدایی بر اساس مبانی نظریه کنش ارتباطی هابرماس |
| کد مقاله : 1385-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
آزاد محمدی *1، حسین عباسی2 1عضو هیات علمی 2هیات علمی |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر، استنباط مبانی آموزش گفتگو در دوره ابتدایی مبتنی بر نظریه کنش ارتباطی هابرماس است. سوالات اصلی پژوهش بدین ترتیب است: مبانی آموزش گفتگو مبتنی بر نظریه کنش ارتباطی کدامند؟ دوم راهکارهای اساسی برای آموزش و ترویج گفتگو (کنش ارتباطی) در آموزش ابتدایی کدامند و چگونه در برنامه درسی قابل کاربست است؟ برای پاسخ به این سوالات، با بررسی مبانی نظری و خاستگاههای فکری هابرماس و تشریح و توضیح نظریه انتقادی و کنش ارتباطی هابرماس و تحلیل مفاهیم اصلیِ این نظریه، مبانی معرفت-شناسی و انسانشناسی هابرماس را استنباط کرده و بر این اساس، مبانی نظریه مذکور را به روش تحلیل مفهومی پیشرونده استخراج کردهایم. مبانی مذکور عبارتند از 1) بین الاذهانی بودن حقیقت، 2) نقش ارتباطی و احیاگر عقل در مفاهمه بشری، 3) احیای عاملیت انسانی در گفتگو، 4) میل به مفاهمه و اقناع، 5) وجود علائق و نیازهای مشترک بشری، 6) تمایل ذاتی انسان به آزادی و رهایی، 7) در هم تنیدگی حقوق و آزادی های فردی و جمعی، 8) هویت ارتباطی انسان، 9) در هم تنیدگی عدالت و همبستگی (انسجام اجتماعی). بر اساس ابن مبانی میتوان در برنامه درسی آموزش ابتدایی به این اندیشید تا دانش آموزان و متربیان به این بینش دست یابند که رستگاری و کمال خودشان مستلزم ارتباط ورزی و ایجاد مفاهمه در مواجهه با جهان اجتماعی میباشد. بنابراین فرآیندهای تربیت و محتوای آن در برنامههای درسی، باید متناسب با سطح رشد شناختی دانشآموزان و متربیان، زمینه برخورداری از این چنین بینشی را فراهم سازد. همچنین در برنامه درسی باید فضایی در کلاس فراهم سازیم که ادعاهای اعتبار (صدق، صحت و صداقت) مورد نقد و تجدید نظر قرار گیرد و اشتباهات یا مناسبات غیرتفاهمی شناسایی و تصحیح گردند، از این اشتباهات همواره درسهایی گرفته شود و صورتهایی از استدلال شکل گیرد که افراد بتوانند با استدلال درست از ادعاهای خود دفاع کنند. |
| کلیدواژه ها |
| محتوای آموزش ابتدایی، آموزش گفتگو، هابرماس، نظریه کنش ارتباطی، تعلیم و تربیت ارتباطی و رهاییبخش |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه شفاهی |