| بازتعریف دانش آموزش محتوی ازمنظر پساانسانگرائی |
| کد مقاله : 1314-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
محمد رضا یوسف زاده چوسری * گروه علوم نربیتی، دانشکده علو.م انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان،ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش باز تعریف دانش آموزش محتوی از منظر پسا انسانگرائی بود. رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش، استدلال استنتاجی بود.منابع جمع آوری اطلاعات کلیه منابعی بودند که به بحث پسا انسانگرائی، آموزش مبتنی بر پسا انسانگرائی و ویژگی های دانس آموزش محتوی پرداخته بودند. نمونه مورد مطالعه منابع در دسترس محقق بود.ابزار چک لیست محقق ساخته بود و شیوه تجزیه و تحلیل الگوی بازسازی شده فرانکنا بود.نتایج نشان داد پساانسان گرایی، به عنوان دیدگاهی انتقادی، انسان محوری را به چالش می کشد و بر مرزهای مبهم فزاینده بین انسان ها و غیرانسان ها تأکید می کند. پسا انسان گرایان معتقدند نظریه‌های سنتی آموزش در مواجهه با شرایط پساانسانی ناتوان هستند. با تمرکز بر مفاهیم پساانسانگرائی و رواج مفاهیمی چون تحولات بیوتکنولوژی، فناوری‌های دیجیتال و روابط میان انسان و غیرانسان ، بازنگری عمیق در مفاهیم بنیادین آموزش و پژوهش ضرورتی اجتناب ناپذیر است. بر این اساس مهم ترین ویژگی های دانش آموزش محتوی بر اسا س نظریه پسا انسانگرائی عبارتند از: عاملیت غیر‌انسان‌ها (تکنولوژی، اشیاء، طبیعت) در فرایند آموزس، آموزش،شیوه های مواجهه با تناقض ها و عدم قطعیت ها ، معطوف بودن فرایند آموزش به تقویت حساسیت و مسئولیت نسبت به جهان پیرامون و استفاده از رویکرد بوم شناختی در آموزش به گونه ای که که دانش آموز معیار و معمار هویت خویش باشد. |
| کلیدواژه ها |
| پسا انسانگرائی، دانش آموزش محتوی، باز تعریف آموزش . |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
