| الگویابی دانش محتوایی‌ـ‌تربیتی (PCK) در آموزش فارسی به فراگیران دوزبانه فارسی‌ـ‌ترکی: راهبردهای شناختی و نوین تدریس |
| کد مقاله : 1250-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
بهناز علیمیرزایی * گروه آموزشی زبان وادبیات فارسی همدان ایران |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف واکاوی و الگویابی دانش محتوایی‌ـ‌تربیتی (PCK) در آموزش زبان فارسی به فراگیران دوزبانه (فارسی‌ـ‌ترکی) تدوین شده است. آموزش به دوزبانگان نیازمند رویکردی فراتر از انتقال ساده دانش زبانی است؛ چرا که معلمان باید توانایی تلفیق دانش محتوایی (زبان فارسی) و دانش تربیتی (روش‌های تدریس خاص دوزبانگان) را در کلاس درس نهادینه کنند. این مطالعه با بهره‌گیری از روش کیفی و تحلیل محتوای اسناد، به بررسی مولفه‌های اصلی PCK شامل دانش برنامه درسی، دانش بازنمایی محتوا و دانش شناخت فراگیر پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مهارت معلم در مدیریت کلاس دوزبانه فراتر از تسلط زبانی است و مستلزم دانش تخصصی ادغام محتوا و روش تدریس متناسب با ویژگی‌های زبانی‌ـ‌شناختی فراگیران دوزبانه فارسی‌ـ‌ترکی است. بهره‌گیری از نظریه وابستگی متقابل زبانی کامینز، تمایز میان مهارت‌های ارتباطی روزمره (BICS) و مهارت‌های شناختی‌ـ‌تحصیلی (CALP)، و کاربست مدل SIOP می‌تواند افت تحصیلی این دانش‌آموزان را کاهش داده و بحران هویتی را به همبستگی فرهنگی تبدیل کند. نتایج پژوهش مدل «الگویابی یکپارچه» PCK را پیشنهاد می‌دهد که در آن، دوزبانگی نه به عنوان یک مانع، بلکه به عنوان یک منبع شناختی در فرآیند یادگیری ادغام می‌شود و معلم نقش تسهیل‌گر گذار زبانی را ایفا می‌کند و دوزبانگی کاهشی را به دوزبانگی افزایشی تبدیل می‌نماید. |
| کلیدواژه ها |
| دانش محتوایی‌ـ‌تربیتی (PCK)، دوزبانگی فارسی‌ـ‌ترکی، مدل SIOP، عدالت آموزشی، انعطاف‌پذیری شناختی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
