آسیب‌شناسی روش‌های تعامل بین فردی و تدریس معلمان مقطع ابتدایی در آموزش محتواهای دروس قرآن و هدیه‌های آسمانی بر اساس تجارب زیسته دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان
کد مقاله : 1165-7THEEPCK
نویسندگان
مظهر بابائی *1، حدیث ورمقانی2
1گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 889-14665، تهران: ایران.
2گروه اموزشی علوم تربییتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران.
چکیده مقاله
هدف از این پژوهش، آسیب‌شناسی روش‌های تعامل بین‌فردی و تدریس معلمان مقطع ابتدایی در آموزش محتواهای دروس قرآن و هدیه‌های آسمانی بر اساس تجارب زیسته دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان کردستان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. برای دستیابی به این هدف، از رویکرد کیفی و استراتژی پدیدارشناسی از نوع چهارمرحله‌ای ون‌مانن استفاده شد. داده‌ها از طریق مصاحبه با دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان کردستان گردآوری و بررسی شدند. مشارکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند معیارمحور انتخاب شدند و داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها در سه حوزه اصلی دسته‌بندی شدند: نخست، تعاملات نامناسب معلمان که شامل نادیده گرفتن پرسش‌های دانش‌آموزان و.. . بود و پیامدهایی همچون بی‌علاقگی و.. . را به همراه داشت. دوم، روش‌های تدریس نامناسب شامل تأکید بر حفظیات، ارائه تصویری خشونت‌آمیز از دین و.. . بود که می‌توانست زمینه کاهش ارتباط عاطفی دانش‌آموزان با مفاهیم دینی را فراهم کند. سوم، راهکارهای پیشنهادی که در قالب ۱۶ راهکار، شامل ۸ راهکار برای بهبود تعامل معلم و دانش‌آموز و ۸ راهکار برای ارتقای کیفیت آموزش محتوای دینی ارائه شد. این راهکارها بر ایجاد فضای یادگیری مشارکتی، تقویت ارتباط عاطفی و پیوند دادن مفاهیم دینی با تجربه‌های روزمره زندگی تأکید داشتند. در مجموع یافته‌های پژوهش نشان داد که تداوم برخی روش‌های سنتی در تعامل بین‌فردی و تدریس محتوای دروس قرآن و هدیه‌های آسمانی، از عوامل مهم نارسایی‌های آموزشی در دوره ابتدایی است. ازاین‌رو، بازنگری در شیوه‌های تعامل و تدریس معلمان برای بهبود آموزش این دروس و تقویت نگرش مثبت آنان نسبت به آموزه‌های دینی ضروری است.
کلیدواژه ها
آسیب‌شناسی، تجارب زیسته، تدریس نامناسب، تعامل بین فردی، دانشجومعلمان.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر