| دانش آموزش محتوای علوم و کاربرد ابزارهای نوظهور در کلاس درس دوره ابتدایی: یک چارچوب مروری ـ تحلیلی |
| کد مقاله : 1160-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
حسن مدرس زاده *1، محمد مهدی یزدی زاده2 1استادیار، گروه آموزش زیست شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 2دانشکده علوم انسانی، دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدائی، دانشگاه فرهنگیان، گرگان، ایران |
| چکیده مقاله |
| تحولات شتابان فناوری‌های نوظهور، فرصت‌های جدیدی برای آموزش علوم در دوره ابتدایی فراهم کرده و امکان گذار از انتقال صرف اطلاعات به سوی مشاهده، کاوش، تعامل، حل مسئله و یادگیری معنادار را افزایش داده است. هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و مجازی، آزمایشگاه‌های مجازی، شبیه‌سازهای آموزشی و بازی‌های دیجیتال از جمله ابزارهایی هستند که می‌توانند تجربه یادگیری علوم را غنی‌تر کنند. با این حال، اثربخشی فناوری صرفاً به حضور آن در کلاس وابسته نیست، بلکه به توانایی معلم در ایجاد هماهنگی میان محتوای علمی، راهبردهای آموزشی، ویژگی‌های یادگیرندگان و قابلیت‌های فناوری بستگی دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش «دانش آموزش محتوا» و الزامات کاربرد ابزارهای نوظهور در آموزش علوم دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، مرور هدفمند و تحلیل مطالعات علمی مرتبط با فناوری‌های نوظهور، آموزش علوم، دوره ابتدایی و دانش فناورانه ـ آموزشی ـ محتوایی معلمان بود. یافته‌ها نشان داد که فناوری‌های تعاملی، به‌ویژه واقعیت افزوده و مجازی، ظرفیت مناسبی برای عینی‌سازی مفاهیم انتزاعی، افزایش مشارکت و فراهم‌کردن تجربه‌های یادگیری دارند. هوش مصنوعی نیز می‌تواند در طراحی فعالیت، تولید پرسش، ارائه بازخورد و شخصی‌سازی یادگیری مؤثر باشد؛ بااین‌حال، محدودیت زیرساختی، آمادگی ناکافی معلمان، بار شناختی، مسائل اخلاقی و احتمال استفاده سطحی از فناوری از چالش‌های مهم است. بر این اساس، چارچوبی متشکل از هدف یادگیری، محتوای علمی، ویژگی یادگیرنده، انتخاب فناوری، طراحی فعالیت، نقش معلم، تعامل یادگیرنده و ارزشیابی پیشنهاد شد. نتایج بر ضرورت تقویت دانش فناورانه ـ آموزشی ـ محتوایی معلمان و به‌کارگیری هدفمند فناوری در خدمت یادگیری علوم تأکید دارد. |
| کلیدواژه ها |
| دانش آموزش محتوا، آموزش علوم، دوره ابتدایی، فناوری‌های نوظهور، هوش مصنوعی، TPACK |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
