| واکاوی مولفه‌های یاددهی-یادگیری در مواجهه با کودک و نوجوان مطالعه موردی نامه 31 نهج البلاغه |
| کد مقاله : 1067-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
سید محمدعلی میرصانعی * عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| نامه ۳۱ نهج‌البلاغه، توصیه‌های امام علی (ع) به فرزندش امام حسن مجتبی (ع) است که افزون بر ابعاد اخلاقی و تربیتی، حاوی مولفه‌ها و روش‌های ارزشمندی در حوزه پداگوژی و آموزش است و می‌تواند برای نظام‌های آموزشی الگویی کارآمد ارائه دهد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای، به استخراج و تبیین مولفه‌های پداگوژیک مندرج در این نامه پرداخته و کاربست آن‌ها را برای فرایند یاددهی-یادگیری بررسی می‌کند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که مولفه‌های گوناگونی پیرامون سه محور محتوای آموزشی، آموزگار و دانش‌آموز در این نامه مطرح شده است. مولفه‌های مربوط به محتوای آموزشی از قبیل آموزش تجربه، تاریخ، دین و واقعیت؛ مولفه‌های مربوط به آموزگار از قبیل خیرخواهی، شناخت و پیوند عاطفی؛ و مولفه‌های مربوط به دانش‌آموز از قبیل اثرپذیری، پندپذیری و طلب علم. در این مقاله هر یک از این مولفه‌ها تبیین شده و رویکرد جامع و فراتاریخی نامه 31 نهج البلاغه به مقوله آموزش و یادگیری به نمایش گذاشته شده است. محتوای نامه گویای آن است که مولفه‌های مذکور پیرامون سه محور یاد شده، در درجه اول ناظر به آموزش کودک و نوجوان است، و از همین رو می‌تواند الگویی برای آموزش ابتدایی در روزگار معاصر باشد. ور یاد شده، در درجه اول ناظر به آموزش کودک و نوجوان است، و از همین رو می‌تواند الگویی برای آموزش ابتدایی در روزگار معاصر باشد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش ابتدایی، پداگوژی، کودک و نوجوان، نامه ۳۱ نهج‌البلاغه، روش‌های آموزشی، یاددهی-یادگیری. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
