| مروری: تأثیر بازی وارسازی بر انگیزش درونی و مشارکت کودکان (۶-۱۲ سال) در کلاسهای تربیت بدنی |
| کد مقاله : 1036-7THEEPCK |
| نویسندگان |
|
فاطمه نیک سرشت * گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان ،تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| بازیوارسازی بهعنوان رویکردی نوین آموزشی، با بهکارگیری عناصر بازی در محیطهای غیربازی میتواند انگیزه و مشارکت دانشآموزان را ارتقا دهد. با توجه به اهمیت کلاسهای تربیت بدنی در توسعه مهارتهای حرکتی و سلامت روانی کودکان، بررسی اثر این رویکرد در این حوزه ضروری است. هدف مطالعه حاضر مرور نظاممند شواهد موجود درباره تأثیر بازیوارسازی بر انگیزه و مشارکت کودکان در کلاسهای تربیت بدنی است. این مرور بر اساس دستورالعمل PRISMA 2020 انجام شد. جستوجوی جامع در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science و ERIC تا ژانویه 2025 صورت گرفت. مطالعاتی وارد شدند که بر کودکان ۶ تا ۱۲ سال تمرکز داشته و از عناصر بازیوارسازی مانند امتیازدهی، تابلو رتبهبندی، پاداش دیجیتال و داستانپردازی در کلاس تربیت بدنی استفاده کرده بودند. کیفیت مقالات با ابزارهای Cochrane RoB 2.0 و ROBINS-I ارزیابی شد. از میان ۲۳۸ مقاله شناساییشده، ۲۶ مطالعه معیارهای ورود را داشتند. نتایج نشان دادند که ۲۰ مطالعه (۷۸٪) افزایش معناداری در انگیزه درونی و ۲۱ مطالعه (۸۱٪) ارتقای مشارکت فعال کودکان را گزارش کردند. عناصر رقابتی مانند تابلو امتیاز عملکرد را افزایش دادند، اما گاه موجب اضطراب شدند. در مقابل، استفاده از همکاری گروهی و پاداش جمعی تعامل اجتماعی را تقویت و اضطراب را کاهش داد. این مرور نشان داد که بازیوارسازی ابزاری مؤثر برای افزایش انگیزه و مشارکت در کلاسهای تربیت بدنی است. با این حال، طراحی متوازن میان رقابت و همکاری و توجه به تفاوتهای فردی اهمیت دارد. پژوهشهای آینده باید اثرات بلندمدت و نقش متغیرهایی همچون سن، جنسیت و سطح مهارت را بررسی کنند. |
| کلیدواژه ها |
| بازیوارسازی؛ انگیزه درونی؛ مشارکت؛ تربیت بدنی؛ کودکان. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |